ذات احديت قرار داد ، مسلماً طاغوت خواهد بود ، مثلًا اگر كسى در مقام ولايت تشريعى و قانون‌گذارى برآمده و به خود حق دهد كه در برابر احكام الهى قانون وضع كرده و حكمى جعل نمايد ، بىترديد به حكم نص الهى گرفتار شرك شده ؛ زيرا « إِنِ الحُكْمُ إِلّا لِلَّهِ » ؛ حكم و قانون فقط در اختيار اوست . حكومت خدا در جامعهء بشرى بدون واسطه در پيامبران و يا با واسطه در اوصياى پيامبران متعين شده است : هر كس در برابر آنان قد علم نمود ، خود از بزرگ‌ترين طاغوت‌هاست و يكى از اركان توحيد نفى طاغوت است و تا آن نفى صورت نگيرد ، توحيد ، عملى نشده ونفى توحيد نيز شرك است . پس كسى كه در برابر حكومت حق و الهىِ مولاى متقيان عليه السلام قد برافراشت ، از بدترين اقسام طاغوت و تسليم در برابر او ، به حكم قرآن شرك خواهد بود ؛ هر چند به ظاهر كلمهء توحيد را بر زبان جارى سازد . هر كس مانند انصار كه با شنيدن آن همه نصوص از رسول اكرم صلى الله عليه و آله بناى سقيفه را نهاد و خلافت را از مسير تعيين شدهء الهى منحرف ساخت و در نتيجه آماده شد براى غير مولا بيعت بگيرد ، بىترديد مشرك است . نبايد اين نكته را فراموش كرد كه احكام ظاهرى اسلام بر آنان جارى است . موانع قيام متن : أَلا قد أَرى قَد أَخلَدْتم إلى الخَفضِ و أَبعدْتم مَن هُو أحقّ . شرح : در اين فراز ، موانع قيام عليه حكومت جائر و علت‌هاى روانى آن قيام را بيان مىفرمايد :